صدها خانواده که در پی حملههای اخیر ارتش پاکستان خانههایشان را ترک کرده و به ولسوالی مومندره، مرز میان ولایتهای ننگرهار و کنر، پناه بردهاند، میگویند با کمبود شدید غذا، سرپناه و خدمات صحی مواجهاند.
منابع محلی روز سهشنبه، ۴ حمل / ۲۴ مارچ، به اکسوس گفتند که در حملات پاکستان بر ولسوالیهای لعلپور، نازیان، ناری، بریکوت و مروره بیشترین آسیب متوجه غیرنظامیان بوده است.
منابع اکسوس میگویند در این درگیریها خانهها ویران شده، شماری زخمی و خانوادههای زیادی آواره شدهاند. طوری که بسیاری حتا فرصت برداشتن وسایل ضروری خود را نداشتهاند.
اکنون برخی خانوادهها در خانههای بستگان پناه گرفتهاند، اما شماری دیگر در فضای باز زندگی میکنند. ازدحام چند خانواده در یک خانه، کمبود آب و غذا، شرایط زندگی آنان را دشوار کرده است.
جلالالدین، آوارهای از لعلپور، میگوید: «حملهها آنقدر شدید بود که فقط توانستیم جان خود را نجات بدهیم. حالا شش خانواده در یک خانه زندگی میکنیم.»
منگل میگوید: «خانههایمان تخریب شده و اکنون در فضای باز زندگی میکنیم؛ نه خیمه داریم و نه غذا. کمک فوری لازم است.»
دوشیخان نیز میگوید: «همهچیز را در قریه گذاشتیم. اگر کمک دوستان نبود، شبها را زیر باران میماندیم.»
کمبود خدمات درمانی و شرایط بهداشتی نامناسب، به ویژه برای کودکان و سالمندان، نگرانیها را افزایش داده است.
با گذشت چند روز، کمکهای مؤثر هنوز به این خانوادهها نرسیده است. نیازهای فوری شامل غذا، آب آشامیدنی، خیمه و خدمات صحی است.
آوارگان از نهادهای مسئول و سازمانهای امدادرسان میخواهند هرچه زودتر کمکهای عاجل ارسال شود. در غیر این صورت، بحران انسانی در مومندره تشدید خواهد شد.
