شماری از دانشجویان دانشگاه تخار از فشارهای شدید و رفتارهای توهینآمیز مسوولان گروه طالبان در خوابگاه این دانشگاه خبر میدهند؛ وضعیتی که به گفته آنان، ادامه تحصیل را دشوار و امید به آینده را کمرنگ کرده است.
این دانشجویان روز دوشنبه، ۱۷ حمل، به اکسوس گفتند غذایی که برایشان توزیع میشود، بسیار کمکیفیت و ناچیز است و حتی با معیارهای تعیینشده توسط وزارت تحصیلات عالی تحت مدیریت گروه طالبان فعالیت میکند هم مطابقت ندارد.
یکی از دانشجویان میگوید: «در هر اتاق ۱۲ نفر زندگی میکنیم. اتاقها کوچک است و جای نفس کشیدن نیست. از نان محصل میدزدند؛ نیم نان هم به سختی میرسد. چاشت برنج میدهند و شب کچالو، اما در ظرف شاید فقط دو دانه باشد.»
به گفته او، بخشی از مواد خوراکی حیفومیل میشود و هیچ نظارتی بر توزیع آن وجود ندارد. دانشجویان بیبضاعت که از ولایات دوردست آمدهاند، بیشترین آسیب را میبینند.
فشارهای شبانه و مداخله در زندگی شخصی، دیگر مشکل اصلی آنان است. مسوولان گروه طالبان در خوابگاه شبها وارد اتاقها میشوند و ظاهر دانشجویان، بهویژه ریش آنان را بررسی میکنند. کسانی که ریش خود را کوتاه یا تراشیده باشند، با تحقیر، تهدید یا اخراج مواجه میشوند.
یکی از دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی میگوید: «نیمههای شب میآیند و میگویند باید با امارت همکاری کنید. اگر موهایت اصلاح شده باشد یا ریش کوتاه داشته باشی، تحقیرت میکنند. بعضیها همان شب از خوابگاه اخراج شدند. دل آدم از درس سرد میشود.»
دانشجویان همچنین از رفتارهای تبعیضآمیز و نبود شفافیت در مدیریت امکانات خوابگاه انتقاد دارند. آنان میگویند که هیچ مرجع پاسخگویی برای رسیدگی به شکایتها وجود ندارد و به دلیل ترس، بسیاری از مشکلات رسانهای نمیشوند.
علاوه بر این، تعهدنامه ۱۴ مادهای گروه طالبان محدودیتهای گستردهای بر زندگی دانشجویان تحمیل کرده است؛ از نوع پوشش و رفتار گرفته تا محدودیتهای مذهبی. به گفته دانشجویان غیرسنی، این تعهدنامه آنان را مجبور به پیروی از مذهب سنی کرده و آزادیهای شخصی و تحصیلیشان را محدود کرده است.
یکی از دانشجویان بامیانی که در خوابگاه زندگی میکند، میگوید که چندبار از سوی مسوول ارشاد و امربهمعروف گروه طالبان تحقیر شده و حتی سنگ نماز او شکسته شده است. او میگوید: «اگر این فشارها ادامه پیدا کند، مجبور میشوم دانشگاه را ترک کنم.»
در حال حاضر بیش از ۱۲۰۰ دانشجو در خوابگاه زندگی میکنند و بسیاری دیگر ناگزیر به کرایهنشینی در سطح شهر هستند؛ وضعیتی که شرایط زندگی و تحصیل آنان را دشوارتر کرده است.
دانشجویان با نگرانی و ترس هشدار میدهند که اگر مسوولان گروه طالبان در دانشگاه تخار به مشکلات آنان رسیدگی نکنند، موج ترک تحصیل در میان دانشجویان شکل خواهد گرفت و آینده تحصیلی نسل جوان را با تهدید مواجه خواهد کرد
