کمپ ترک اعتیاد به انترنت و تلفن هوشمند
آری، کمپ ترک اعتیاد به انترنت و تلفن هوشمند. این عنوان مراکزی است که برخی کشورها از جمله چین و جاپان برای کمتر کردن ساعت کار کودکان و نوجوانان با تلفن همراه، انترنت و بازیهای دیجیتالی راهاندازی کردهاند تا آنها را به زندگی عادی برگردانند.
دولت چین یک دهه پیش چنین مراکزی را ایجاد کرد و خانوادههای زیادی تصمیم گرفتند کودکان شان را به این مراکز بفرستند.
مرگ یک پسر ۱۸ ساله به نام لیو در یک کمپ ترک انترنت در فویانگ ولایت آنهویی در سال ۲۰۱۷ میلادی، اعتماد مردم به این مراکز را خدشهدار کرد و از شدت استقبال این کمپها کاست.
زیرا مادر لیو گفت فقط ۴۸ ساعت قبل پسرش را با سلامت جسمی به کمپی برده بود که شعار میداد با استفاده از «روانشناسی و فعالیت فزیکی» کودکان معتاد به انترنت و تلفن هوشمند و بازی دیجیتال را به زندگی عادی برمیگرداند.
علت مرگ لیو هرگز مشخص نشد.
در سالهای اخیر کشورهای اروپا تلاش کردند با ایجاد قوانین نظارتی بر محتوا و زمان استفادهی کودکان از انترنت و تلفن همراه نظارت کنند.
اما جاپان به سراغ یک برنامهی ترکیبی و جامعتری رفته است.
دولت جاپان برنامهای به کمک مکاتب و مراکز روانشناسی طرح کرده است که خانوادهها را نیز دخیل میکند.
طبق گزارش رسانههای جاپانی، مسوولان مکاتب و خانوادهها مسوولیت دارند بر ساعتهای استفاده از تلفن همراه توسط کودکان نظارت کنند.
دانشآموزان دورههای ابتدایی پس از ساعت ۹:۰۰ شب و دانشآموزان دورههای عالی مکتب پس از ساعت ۱۰:۰۰ شب نباید به تلفن هوشمند و انترنت دسترسی داشته باشند.
همچنان زمان مجاز برای استفادهی کودکان از تلفن هوشمند و انترنت را به دو ساعت در یک شبانهروز (به غیر از فعالیت آموزشی و توصیهشده توسط آموزشگاهها) کاهش دادهاند.
در صورتی که کودکان جاپانی به استفادهی بیش از حد به انترنت و تلفن هوشمند معتاد شوند و نظم و انضباط روزمره را نادیده بگیرند، آنها به مراکز ترک اعتیاد فرستاده خواهند شد.
در این مراکز، فعالیتهای ورزشی، مشاورهی روانی و برنامههای تفریحی مد نظر گرفته شده است تا نیاز ذهنی کودکان به انترنت، بازی دیجیتال و تلفن همراه را مرفوع بسازد و آنها را از طریق یک برنامه منظم و دوامدار به زندگی عادی بازگرداند.
