حکومت محلی ایالت کارناتاکا در جنوب هند برای زنان ۱۸ تا ۵۲ ساله، ماهانه یک روز رخصتی با معاش به خاطر دوره قاعدگی تصویب کرد.
رسانههای هندی گزارش دادهاند که این رخصتی برای کارمندان و کارگران ادارههای دولتی و خصوصی مد نظر گرفته شده است.
طبق گزارشها، زنان برای رخصتی قاعدگی نیاز به ارائه هیچگونه گواهی پزشکی ندارند.
سنتوش لاد، وزیر کار کارناتاکا میگوید قانون تازه یکی از پیشرفتهترین سیاستهایی است که حکومت این ایالت برای زنان اجرا میکند.
اما قانون فعلی یک خلاء بزرگ دارد. اینکه رخصتی قاعدگی فقط برای ۴۰۰ هزار زن شاغل در ادارهها، چنین سهولتی را فراهم خواهد کرد.
در حالی که از حدود شش میلیون زن کارگر در این ایالت، بیش از پنج و نیم میلیون تن دیگر کارهای روزمزد، کارهای سنگین در بخشهای تولید، صنعت، زراعت، معدن و کارهای خانگی شاغل هستند.
پیش از این کشورهایی مانند اسپانیا، جاپان، کوریای جنوبی و اندونزیا رخصتی با معاش برای زنان شاغل مد نظر گرفته بودند.
حتا در برخی دیگر از ایالتهای هند از جمله بیهار، کرالا و اودیسا نیز برای زنان کارمند دولت در دوره قاعدگی رخصتی با معاش وجود دارد.
با وجود چنین حمایت قانونی از زنان، اما جامعه هند در کل شبیه افغانستان یک بستر سنتی و تبعیضآمیز علیه زنان است.
در هند نیز شبیه افغانستان و دیگر کشورهای اسلامی، حتا نام بردن از «پریود یا قاعدگی» در آن «ننگ و شرم» پنداشته میشود و براساس باورهای سنتی، زنان در دوره قاعدگی «ناپاک» میشوند و حق ورود به معبد و دیگر عبادتگاهها را ندارند و در خانه نیز باید فاصلهی خود را با دیگران حفظ کنند.