مسوولان صحت بریتانیا اعلام کردند که طی سه هفته نخست ماه مارچ دو نفر در منطقه کنت در جنوبشرق این کشور از اثر مننژیت جان باخته و ۲۷ نفر دیگر مبتلا شدهاند و یا مشکوک به ابتلا هستند.
بیبیسی به نقل از مسوولان نوشت که شماری از این موارد «شیوع بیسابقه» با محیطهای اجتماعی پررفتوآمد از جمله یک کلوب شبانه در شهر کانتربری مرتبط دانسته شده است.
دولت در یک اقدام احتیاطی برای جلوگیری از گسترش این بیماری، به هزاران نفری که احتمال میرود در معرض ابتلا قرار گرفته باشند، از جمله دانشجویان و دانشآموزان منطقه، انتیبیوتیک و واکسین مننژیت نوع B ارائه میکند.
مننژیت چیست؟
مننژیت عفونت لایههای محافظ اطراف مغز و نخاع است. این بیماری میتواند هر کسی را درگیر کند، اما در نوزادان، کودکان خردسال، نوجوانان و جوانان شایعتر است و اگر بهسرعت درمان نشود، میتواند بسیار خطرناک و حتا کشنده باشد.
مننژیت به دو نوع باکتریایی(تهاجمی) و ویروسی است که نوع اول آن به مسمومیت خون (سپسیس) منجر میشود و مغز را تحت تأثیر قرار میدهد.
دستکم ۹ مورد مننژیت که اخیرا در بریتانیا شیوع یافته ناشی از نوع B باکتری مننگوکوک است که مسمومیت خونی در پی دارد.
علائم ابتلا به مننژیت چیست؟
این علائم مننژیت میتوانند بهطور ناگهانی ظاهر شوند:
- دانههای پوستی که با فشار دادن محو نمیشوند
- شروع ناگهانی تب شدید
- سردرد شدید که به مرور زمان بدتر میشود
- سختی گردن
- استفراغ و اسهال
- درد مفصلها و عضلهها
- حساسیت به نور
- سردی شدید دستها و پاها
- تشنج
- گیجی یا هذیان گفتن
- خوابآلودگی شدید یا دشواری در بیدار شدن
مننژیت چگونه سرایت میکند؟
مننژیت یک بیماری ساری است، اما به ندرت سرایت میکند. ممکن است، این سرایت در مکانهای پرجمعیت رخ دهد.
روش سرایت آن طوری است که برخی افراد بدون آنکه بیمار شوند، باکتری را در بینی یا گلوی خود حمل میکنند؛ این افراد میتوانند باکتری مننژیت را از طریق تبادل بزاق مثلا هنگام سرفه، عطسه، بوسیدن یا حتا استفاده مشترک از سیگار به دیگران منتقل کنند.
بهترین راه برای جلوگیری از گسترش بیماری، تجویز انتیبیوتیک به افرادی است که احتمال میرود در معرض آن قرار گرفته باشند.
مننژیت یک بیماری جدی است که یک فرد میتواند بیشتر از یک بار به آن مبتلا شود.
در افغانستان نیز مننژیت وجود دارد. مواردی از آن در میان کودکان تشخیص شده است. اما به دلیل ضعف سیستم صحی کشور، هیچ آمار مشخصی از مبتلایان گزارش نمیشود.
آیا راه درمان و پیشگیری دارد؟
برای پیشگیری از مننژیت، واکسینهایی مثل واکسین مننژیت نوع B و واکسین مننژیت ACWY وجود دارد که میتوانند در برابر برخی از باکتریهای عامل مننژیت و همچنین مسمومیت خون (سپسیس) محافظت ایجاد کنند.
درمان مننژیت بسته به عامل بیماریزا متفاوت است.
مننژیت باکتریایی: این نوع خطرناک است و باید فوراً در شفاخانه درمان شود. تداوی با آنتیبیوتیکهای وریدی قوی آغاز میشود و پس از مشخص شدن نوع باکتری، دارو تنظیم میگردد. همچنین گاهی کورتون (استروئید) برای کاهش التهاب مغز استفاده میشود. تأخیر در درمان میتواند بسیار خطرناک باشد.
مننژیت ویروسی: معمولا خفیفتر است و بیشتر با مراقبت حمایتی مانند استراحت، نوشیدن مایعات و کنترل تب و درد درمان میشود. در برخی موارد خاص، داروهای ضدویروس نیز تجویز میگردد، اما اغلب بیماران بدون درمان خاص بهبود مییابند.
