شماری از زنان ساکن روستاهای دورافتادهی ولایت تخار در شمالشرق افغانستان میگویند که پس از حاکمیت گروه طالبان، فقر و بیکاری افزایش یافته و زندگی بسیاری از خانوادهها، به ویژه سلامت زنان، با مشکلات جدی روبهرو شدهاند.
این زنان روز یکشنبه، ۹ حمل/۲۹ مارچ، در گفتوگو با خبرنگار اکسوس از افزایش موارد کمخونی خبر دادند و از نبود امکانات صحی در مراکز درمانی که توسط گروه طالبان مدیریت میشوند، شکایت کردند.
نسرین، یکی از ساکنان این روستاها، از روزهایی میگوید که با ضعف و بیحالی سپری میشود و توضیح داد که به دلیل نداشتن غذای کافی و مغذی به کمخونی دچار شده است.
او گفت: «زیر چشمهایم سیاه شده و دست و پاهایم خواب میرود. وقتی نزد داکتر رفتم گفت کمخونی دارم. دیگر توان انجام کارهای روزمره را هم ندارم.»
شیما، زن دیگری از تخار و مادر شش فرزند خردسال، وضعیت مشابهی دارد.
او میگوید که بیشتر روزها تنها یک وعده غذا تهیه میکنند و میافزاید: «ترکاری و میوه اصلاً نمیخوریم. شوهرم بیکار است و خودم هم همیشه سرگیجه دارم.»
این روایتها بازتاب وضعیت گستردهتری در تخار است، جایی که بسیاری از زنان به دلیل فقر و دسترسی محدود به مواد غذایی، با ضعف جسمی و بیماریهای ناشی از سوءتغذیه مواجهاند.
داکتران در شفاخانه ولایتی تخار تأکید میکنند که اکثر زنانی که به این مرکز مراجعه میکنند، با علایم کمخونی روبهرو هستند و تغذیه ناکافی و بارداریهای پیدرپی از عوامل اصلی این وضعیت است.
یکی از داکتران که به دلیل محدودیتهای ایجاد شده از سوی ریاست صحتعامه تخار نمیخواهد هویتاش فاش شود، میگوید: «زنان پیش از آنکه بدنشان دوباره قوی شود، باردار میشوند و این موضوع باعث تشدید کمخونی میشود.»
این داکتر میافزاید که با وجود توزیع برخی داروهای تقویتی در مراکز صحی، نبود غذای کافی مشکل اصلی است و دارو به تنهایی نمیتواند این کمبود را جبران کند.
در شرایطی که فقر و بیکاری به دلیل قوانین سختگیرانه گروه طالبان و قطع کمکهای نهادهای صحی بینالمللی همچنان بر زندگی مردم سایه انداخته، کمخونی به یکی از چالشهای جدی سلامت زنان در تخار بدل شده و روزبهروز بر شمار مبتلایان افزوده میشود.
