سید محمد، ۲۶ ساله، یکی از جان‌باختگان حمله هوایی بر مرکز ترک اعتیاد «امید» در کابل، پنج ماه را در این مرکز سپری کرده بود؛ جایی که به گفته مادرش، مرحله سخت ترک اعتیاد را پشت سر گذاشته و قرار بود تا عید به خانه برگردد.

مادر سید محمد به اکسوس می‌گوید او به همسرش وعده داده بود که این عید را کنار خانواده جشن می‌گیرد، اما این وعده هرگز عملی نشد. عید امسال برای این خانواده به جای دیدار، به جست‌وجوی جسد در شفاخانه‌ها و سپس در ویرانه‌های کمپ ختم شد.

به گفته مادرش، روزها میان شفاخانه‌ها و سپس در محل حمله به دنبال نشانی از پسرش گشت، اما هیچ اثری از او پیدا نشد. او می‌گوید: «برایم سخت و جان‌سوز است. پسرم ناپدید شد و هیچ نشانه‌ای از او نداریم. حتی جنازه‌اش را هم ندیدیم تا دلم آرام شود. نبودش همه خانواده را در سوگ دایمی فرو برده است.»

او می‌افزاید که با سختی از گروه اجازه ورود به کمپ را گرفته و در میان ویرانه‌ها، دیگ‌های نیمه‌سوخته غذای عید را دیده است؛ جایی که روزی صدها معتاد برای درمان و بازگشت به زندگی جمع می‌شدند، اما اکنون به تلی از آهن و خاکستر تبدیل شده است.

سید محمد یکی از ۱۷ نفری بود که در آشپزخانه این مرکز به‌صورت داوطلبانه کار می‌کرد. پس از حمله هوایی، تنها چهار نفر از این گروه زنده ماندند که آنان نیز به‌شدت زخمی شدند.

مقام‌های گروه طالبان، پاکستان را مسئول این حمله می‌دانند، اما اسلام‌آباد ادعا می‌کند هدف، تأسیسات نظامی بوده و مرکز ترک اعتیاد در نتیجه انفجارهای ثانوی تخریب شده است. طالبان از روسیه و نهادهای بین‌المللی خواسته‌اند برای بررسی این رویداد، تیم‌های تحقیقاتی اعزام کنند.

در میان این جدال سیاسی، سرنوشت سید محمد و ده‌ها خانواده دیگر همچنان نامعلوم باقی مانده است. خانواده او می‌گویند پدرش مراسم فاتحه برگزار کرده، اما مادر هنوز امیدوار است روزی پسرش بازگردد و هر روز در را با همان امید باز می‌کند.