۳۴ سال پیش در چنین روزی، ۸ ثور ۱۳۷۱ خورشیدی نظام دموکراتیک افغانستان سقوط کرد و «مجاهدین» وارد کابل شدند.
حزب دموکراتیک خلق افغانستان در هفتم ثور ۱۳۵۷ با کودتای سرخ علیه داود خان، رییس جمهور وقت کشور به پیروزی رسید. در این کودتا داود خان و اعضای خانوادهاش کشته شدند.
حزب دموکراتیک خلق که به دو شاخه خلق و پرچم تقسیم شده بود، حدود ۱۴ سال حکومت کرد.
از جناح خلق، نورمحمد ترهکی یک سال و پنج ماه و حفیظالله امین سه ماه حکومت کردند. با ورود ارتش شوروی به افغانستان، امین کشته شد و جناح پرچم به قدرت رسید.
از جناح پرچم، ببرک کارمل حدود شش سال حکومت کرد و سپس داکتر نجیبالله احمدزی به قدرت رسید.
داکتر نجیب نیز حدود شش سال حکومت کرد. طی سه سال نخست ریاست جمهوری او، ارتش شوروی در افغانستان حضور داشت. اما با شدیدتر شدن جنگ مجاهدین با حمایت امریکا و از سویی هم در آستانه فروپاشی اتحادیه جماهیر شوروی، ارتش سرخ افغانستان را ترک کرد.
حکومت نجیب پس از خروج آخرین سرباز شوروی از افغانستان، حدود سه سال در برابر مجاهدین مقاومت کرد.
تا اینکه به تاریخ ۸ ثور ۱۳۷۱ خورشیدی مجاهدین وارد کابل شدند و داکتر نجیب ارگ را ترک کرد. او قصد داشت از طریق میدان هوایی کابل افغانستان را ترک کند ولی پس از ممانعت جنگجویان متعلق به عبدالرشید دوستم، بازگشت و به دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد پناه برد. نجیب حدود چهار سال تا ورود طالبان به کابل در حصر و پناه سازمان ملل متحد بود.
اما طالبان در سال ۱۳۷۵ زمانی که وارد کابل شدند، داکتر نجیب را گرفتار و روز ششم میزان در چهارراهی آریانا در شهر کابل اعدام کردند.
پس از سقوط نظام دموکراتیک افغانستان، براساس توافق پیشاور صبغتالله مجددی برای دو ماه رییس دولت موقت مجاهدین بود.
سپس برهانالدین ربانی به قدرت رسید و برای چهار سال به عنوان رییس جمهور «دولت اسلامی افغانستان» کار کرد.
در این مدت به دلیل اختلاف احزاب مجاهد بر سر قدرت، جنگهای داخلی نیز جریان داشت. تا اینکه به تاریخ ۵ میزان ۱۳۷۵ نظام مجاهدین سقوط کرد و برای اولین بار گروه طالبان در افغانستان به قدرت رسید.
