با وجود ممنوعیت کامل کشت خشخاش از سوی رهبری گروه طالبان، شماری از کشاورزان در ولایت بدخشان می‌گویند که نبود بدیل‌های معیشتی و کمبود فرصت‌های کاری، آنان را به ادامه این کشت وادار کرده است.

این کشاورزان روز جمعه، ۱۸ ثور، در گفت‌وگو با اکسوس گفته‌اند که درآمد کشت خشخاش نسبت به دیگر محصولات زراعتی بهتر است، اما تخریب مزارع بدون ارائه بدیل اقتصادی، وضعیت زندگی آنان را دشوارتر کرده است. به گفته آنان، فشار اقتصادی باعث شده است که بسیاری از خانواده‌ها همچنان به این کشت وابسته بمانند.

سمیع‌الله، یکی از کشاورزان ولسوالی ارگوی بدخشان، می‌گوید که نبود زمینه‌های کاری یکی از دلایل اصلی ادامه کشت خشخاش است. او می‌افزاید: «زمینه‌های کاری به ما مساعد نیست؛ اگر کار باشد، کشت کوکنار را قطع می‌کنیم، چون معیشت یک نیاز است.»

او همچنین تأکید می‌کند که در صورت فراهم شدن بدیل مناسب، کشاورزان آماده‌اند از کشت خشخاش دست بردارند.

سمیع‌الله می‌گوید: «اگر بدیل مناسب فراهم شود، هرگز به کشت خشخاش رو نمی‌آوریم؛ باید زمین‌ها آبیاری و امکانات کشاورزی فراهم شود.»

در همین حال، شماری از کارشناسان امور زراعت بر این باورند که بدون برنامه‌های عملی و پایدار برای معرفی کشت‌های بدیل مانند زعفران و گیاهان دارویی، جلوگیری کامل از کشت خشخاش دشوار خواهد بود. آنان تأکید دارند که کشاورزان نیازمند حمایت مالی و آموزشی هستند تا بتوانند به کشت‌های جایگزین روی بیاورند.