Social media
امرالله صالح: چرا پاکستان به جای رهبران طالبان افراد گمنام را میکشد
امرالله صالح، معاون ریاست جمهوری حکومت پیشین افغانستان میگوید بسیار گیج کننده است که چرا پاکستان به جای رهبران طالبان، افراد گمنام را میکشد.
صالح دوشنبهشب، ۸ سرطان در واکنش به حملات تازهی پاکستان بر افغانستان، گفته که این سیاست پرسشبرانگیز است.
او در ایکس نوشته است: «بسیار گیجکننده است که چرا پاکستان اینقدر به بقای رهبری طالبان اهمیت میدهد و سعی میکند برخی از افراد گمنام و بدون سابقه را بکشد.»
آقای صالح گفته است که کاش پاکستان به جای اینکه امروز مهاجران درمانده و ناامید را اخراج میکند، قبلا رهبران طالبان را از خاک خودش اخراج میکرد تا مشکلات امروزی هیچ وجود نمیداشت.
او گفته است: «کاش پاکستان شورای کویته و شبکه حقانی را اخراج میکرد و شبکههای مدارس شبهنظامی تحت حمایت دولت خود را که از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۱ از طالبان حمایت سخاوتمندانهای میکردند، از بین میبرد.»
صالح افزوده است: «پاکستان با هدف قرار دادن پناهجویان درمانده و ناامید افغانستان از طریق اخراج اجباری آنها، به هیچ یک از اهداف استراتژیک خود دست نخواهد یافت.»
به گفتهی او، اخراج اجباری مهاجران مشکل تروریسم را حل نمیکند و بر طالبان نیز فشار نمیآورد.
صالح نوشته است: «اخراج اجباری پناهجویان مشکل تروریسم را حل نخواهد کرد. اخراج اجباری پناهندگان افغانستان هیچ فشاری بر طالبان وارد نخواهد کرد، زیرا آنها تفسیر منزجرکنندهای از وقایع دارند.»
پیش از این نیز شمار زیادی از کارشناسان عین سوال را مطرح کردهاند که اگر پاکستان با طالبان جنگ دارند، چرا مراکز نظامی و رهبران این کشور را هدف نمیگیرد.
طی دو سال اخر در ۱۳ مرحله حملات پاکستان بر افغانستان، در کابل، قندهار، ننگرهار، پکتیا، پکتیکا، کنر، خوست، نورستان و لوگر صدها فرد ملکی کشته و زخمی شدهاند که زنان و کودکان نیز در میان آنها شامل اند.
اما در تمام حملات پاکستان هیچ یک از رهبران سیاسی و حتا یک فرمانده نظامی طالبان کشته نشده است.
حملات شب گذشته پاکستان بر ولایتهای پکتیا، پکتیکا و کنر که به گفتهی طالبان در آنها ۳۶ نفر کشته و ۱۶۳ نفر زخمی شدهاند نیز کدام مرکز نظامی را هدف قرار نداده بلکه بر سه خانه مسکونی انجام شده است.
اگرچند پاکستان مدعی است که مخفیگاههای تحریک طالبان پاکستانی (تیتیپی) هدف گرفته و ۲۵ عضو این گروه را کشته، اما طالبان میگویند پس از بمباران یک خانه در سمکنی پکتیا، مردم محل به کمک قربانیان شتافتند و بمباران دومی رقم کشتهها و زخمیان را بالا برده است.

