بیش از ۳۰۰ عضو جامعه دگرباشان جنسی و جنسیتی افغانستان که در پاکستان به سر می‌برند، در یک نامه سرگشاده از جامعه جهانی خواسته‌اند که آنان را از بی‌سرنوشتی و خطر بازگشت به چنگ طالبان نجات دهند.

این نامه به آدرس سازمان ملل متحد، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اتحادیه اروپا، آلمان و نهادهای حقوق بشری ارسال شده است.

امضاکنندگان این نامه خواستار «حفاظت، حمایت بشردوستانه و انتقال از پاکستان به کشورهای مهاجرپذیر امن هستند.

این اعضای جامعه رنگین‌کمانی افغانستان می‌گویند پس از بازگشت طالبان در قدرت، آن‌ها مجبور شده‌اند کشور را ترک کنند و به امید رسیدن به جامعه‌ی باز، به پاکستان پناه ببرند.

غلام‌مصطفا سخی‌زاده، یکی از فعالان این جامعه به اکسوس گفت: «از مجموع ۳۰۰ عضو دگرباشان جنسی و جنسیتی، ۱۵۰ نفر بانوان همجنسگرا، ۸۰ نفر ترنس‌جندر و حدود ۷۰ تن دیگر مردان همجنسگرا، دوجنس‌گرایان، کوئیر و سایر رنگین‌کمانی‌ها هستند.»

او افزود که «پس از توقف برنامه پذیرش آلمان، این افراد عملا بدون حمایت مؤثر رها شدند. هم‌زمان، سیاست‌های مهاجرتی بسیاری از کشورهای مهاجرپذیر، به‌ویژه در اروپا، سخت‌گیرانه‌تر شده و فرصت‌های اسکان مجدد به‌شدت کاهش یافته است.»

به گفته‌ی او، تا امروز، هیچ کشور مهاجرپذیری «راه‌حل مشخص، مؤثر و فوری» برای این گروه ارائه نکرده است.

در نامه سرگشاده آنان که به آدرس نهادهای بین‌المللی نوشته‌اند، آمده است: «در حالی که میلیون‌ها نفر در جهان "ماه افتخار" را به‌عنوان نماد آزادی، برابری، کرامت انسانی و احترام به تنوع جشن می‌گیرند، ما، جامعه‌ای متشکل از حدود ۳۰۰ پناهجوی دگرباش جنسی و جنسیتی افغانستان در پاکستان، این‌روزها را نه با جشن، بلکه با ترس، بلاتکلیفی و تلاش روزانه برای بقا سپری می‌کنیم.»

آنان افزوده‌اند: «ما کسانی هستیم که تنها به‌دلیل گرایش جنسی یا هویت جنسیتی خود مجبور به فرار از وطن شدیم. زیرا پس از بازگشت طالبان به قدرت، افغانستان به یکی از خطرناک‌ترین مکان‌های جهان برای افراد دگرباش جنسی و جنسیتی تبدیل شده است.»

به گفته‌ی آن‌ها، عضو جامعه رنگین‌کمانی بودن در افغانستان تحت کنترل طالبان، می‌تواند به «بازداشت خودسرانه، شکنجه، خشونت جنسی، ازدواج اجباری، ناپدیدسازی قهری یا حتا مرگ» منجر شود.

آنان تصور می‌کردند که پاکستان پناهگاه موقت در مسیر رسیدن به امنیت خواهد بود، اما اکنون این کشور برای‌شان به محل ترس، بی‌ثباتی و انتظار بی‌پایان تبدیل شده است.

این دگرباشان جنسی و جنسیتی می‌گویند از میان ۳۰۰ عضو این جامعه که باهم در تماس هستند، بیشترشان وضعیت اقامتی قانونی ندارند و هر روز با خطر بازداشت، زندان و اخراج اجباری به افغانستان روبه‌رو هستند.

در نامه‌ی سرگشاده‌ی این افراد خطاب به جامعه جهانی گفته شده است که اخراج به افغانستان برای آنان «صرف بازگشت به خانه نیست؛ بلکه بازگشت به آزار، زندان، شکنجه و برای بسیاری تقریبا مرگ قطعی است.»

این در حالی است که اخیرا دولت پاکستان با نشر یک اطلاعیه گفته است بازداشت و اخراج اجباری دسته‌جمعی همه مهاجران افغانستان که در این کشور بدون اسناد اقامتی معتبر به سر می‌برند، از ۱۰ جولای آغاز می‌شود.

نهادهای حقوق بشری از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در گزارش‌هایش گفته است که دگرباشان جنسی در افغانستان با خشونت‌های نظام‌مند از سوی طالبان مواجه هستند. از جمله، در قانون جزای طالبان، برای جامعه رنگین‌کمانی حکم داده شده که در صورت تشخیص هویت آنان، باید دیوار روی شان چپه شود تا بمیرند.