فرزند گلبدین حکمتیار: رنجی که من کشیدم، روایت میلیون‌ها افغانستانی است Social media

فرزند گلبدین حکمتیار: رنجی که من کشیدم، روایت میلیون‌ها افغانستانی است

حبیب‌الرحمان حکمتیار، فرزند گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، در یادداشتی مفصل با مرور بخشی از زندگی شخصی خود، از تبعیض، فساد، مهاجرت، تحقیر و بحران‌های سیاسی به‌عنوان تجربه‌ای مشترک میان میلیون‌ها شهروند افغانستان یاد کرده و در عین حال، عملکرد حکومت‌های پیشین و گروه طالبان را مورد انتقاد قرار داده است.

او روز شنبه، ۱۳ سرطان، در شبکه اجتماعی اکس نوشت که برخلاف تصور رایج، فرزند یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های سیاسی افغانستان بودن، برایش امتیاز نبوده، بلکه در مواردی به مانعی در زندگی شخصی و اداری او تبدیل شده است.

حکمتیار مدعی شد که در دوره حکومت پیشین، هنگام درخواست گذرنامه در قنسولگری افغانستان در پیشاور با برخورد تبعیض‌آمیز روبه‌رو شده و تنها پس از پرداخت رشوه موفق به دریافت گذرنامه شده است.

او همچنین ادعا کرد که بعدها متوجه شده نامش در فهرست سیاه قرار داشته است.

فرزند رهبر حزب اسلامی در ادامه، از دشواری‌های دریافت ویزا، مشکلات اداری و موانع اخذ گذرنامه الکترونیکی در جریان مذاکرات صلح نیز سخن گفته و این موارد را نمونه‌ای از ساختار ناکارآمد اداری در افغانستان دانسته است.

او همچنین با اشاره به سال‌های اقامت خود در ایران و پاکستان، از برخوردهای تحقیرآمیز با مهاجران افغانستان، بازداشت، اخاذی و پرداخت رشوه به نیروهای پولیس این دو کشور انتقاد کرده و نوشته است که چنین تجربه‌هایی تنها به او محدود نبوده و بسیاری از مهاجران افغان با آن روبه‌رو بوده‌اند.

حبیب‌الرحمان حکمتیار در بخش دیگری از یادداشت خود، فضای سیاسی افغانستان را نیز هدف انتقاد قرار داده و نوشته است که سال‌ها تبلیغات، دشمنی‌های سیاسی و روایت‌های یک‌جانبه، مانع شکل‌گیری گفت‌وگوی واقعی و شناخت متقابل میان جریان‌های سیاسی شده است.

او همچنین از تغییر دیدگاه‌های خود در سال‌های اخیر سخن گفته و تأکید کرده است که اکنون از نظامی حمایت می‌کند که مشروعیت خود را از رأی مردم بگیرد و شهروندان بتوانند از طریق انتخابات درباره آینده سیاسی کشور تصمیم بگیرند.

فرزند گلبدین حکمتیار در بخش پایانی یادداشت خود، گروه طالبان را نیز مورد انتقاد قرار داده و نوشته است که فاصله گرفتن این گروه از ارزش‌های پذیرفته‌شده جهانی، محدود بودن فضای فکری و بی‌توجهی به مطالعه و تعامل سازنده با جهان، افغانستان را با انزوای سیاسی و از دست رفتن فرصت‌های بین‌المللی روبه‌رو کرده است.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که حزب اسلامی پس از بازگشت طالبان به قدرت، در مقاطع مختلف از عملکرد این گروه انتقاد کرده و خواستار تشکیل حکومتی فراگیر، برگزاری انتخابات و گسترش تعامل افغانستان با جامعه جهانی شده است.