یک بانوی بریتانیایی که در افغانستان به یک دختر قول داده بود، کاری می‌کند تا محدودیت‌های صدور ویزای بریتانیا لغو شود و او به دانشگاهی که پذیرفته شده، راه یابد، اکنون دادخواستی را به راه‌انداخته است.

این دادخواست با صراحت از دولت بریتانیا می‌خواهد «مانند طالبان عمل نکند» بلکه به دختران افغانستان که از دانشگاه‌های بریتانیایی پذیرش دریافت کرده‌اند، ویزای تحصیلی صادر کند.

کری پتسالیس، جهانگرد و بلاگر اهل انگلستان است. او دادخواستی را به راه‌انداخته است که تا امروز (سه‌شنبه، ۱۶ سرطان/۷ جولای) نزدیک به ۱۴ هزار نفر امضا کرده‌اند.

در این دادخواست، از دولت بریتانیا خواسته شده است که محدودیت ویزای تحصیلی برای شهروندان افغانستان را بردارد. زیرا شماری از دختران افغانستان که از دانشگاه‌های مختلف بریتانیا پذیرش دریافت کرده بودند، به دلیل محدودیت صدور ویزا، در حال ازدست دادن آخرین فرصت تحصیلی خود هستند.

کری پتسالیس که اخیرا به افغانستان سفر نموده، از نزدیک با دختران در کابل دیدار کرده است.

در یکی از ویدیوهایی که او در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده، دیده می‌شود هنگام شنیدن قصه‌های یک دختر افغانستانی اشک از چشمانش جاری می‌شود. او همانجا وعده می‌دهد که نه در اینجا، ولی هنگامی به بریتانیا برگشت، حتما کاری می‌کند.

حالا خانم پتسالیس پس از بازگشت به بریتانیا این دادخواست را به راه انداخته است.

یک نسخه‌ی دادخواست که شکل عمومی دارد برای امضای همگان از سراسر جهان باز است و از دولت بریتانیا می‌خواهد با متوقف کردن صدور ویزای تحصیلی، مانع تحصیل دختران افغانستان نشود.

یک نسخه‌ی دیگر از دادخواست که برای امضای شهروندان بریتانیا به آدرس پارلمان این کشور نوشته شده، از نمایندگان می‌خواهد که طرح تازه دولت را بازنگری و زمینه انتقال دانشجویان دارای پذیرش دانشگاه‌ها، را فراهم سازد.

کری پتسالیس در این دادخواست نوشته است که دختران در افغانستان از آموزش منع شده‌اند. با این حال، بسیاری از آن‌ها جان خود را به خطر انداخته‌اند تا به صورت مخفیانه، آنلاین یا از طریق کلاس‌های زیرزمینی به تحصیل ادامه دهند.

در دادخواست آمده است که «در سال ۲۰۲۵، تعداد کمی از دختران افغانستان در دانشگاه‌های برتر بریتانیا، از جمله دانشگاه آکسفورد، جایی برای خود پیدا کردند. با این حال، اکنون فقط طالبان نیستند که زنان را از تحصیل منع می‌کنند؛ بلکه دولت بریتانیا نیز این کار را می‌کند.»

او نوشته است: «تصور کنید ایمیلی را باز می‌کنید که پس از سال‌ها تبعیض، ظلم و فداکاری، به شما پیشنهاد تحصیل در یکی از بهترین دانشگاه‌های جهان را می‌دهد، اما بعدا به شما گفته می‌شود که دیگر اجازه‌ی ورود ندارید.»

این دادخواست تأکید می‌کند که «باید به دانشجویانی که برای شروع تحصیل در ماه سپتامبر از دانشگاه‌های بریتانیا پذیرش دریافت کرده‌اند، ویزا صادر کند.»

دولت بریتانیا اوایل ماه مارچ سال جاری میلادی صدور ویزای تحصیلی و ویزای کارگر ماهر را برای شهروندان کشورهای افغانستان، سودان، کامرون و میانمار متوقف کرد. در آن زمان، وزارت داخله بریتانیا دلیل این اقدام را سوءاستفاده از این ویزاها برای درخواست پناهندگی، اعلام کرد.

اما منتقدان این تصمیم می‌گویند دولت بریتانیا محدودیت‌ها علیه این چهار کشور را بر مبنای یک آمار نادرست گرفته است. طبق آماری که دولت بریتانیا در توجیه تصمیم خود منتشر کرد، ۹۵ درصد دانشجویان اهل افغانستان بین ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ میلادی در بریتانیا درخواست پناهندگی داده‌اند. اما کل دارندگان ویزای دانشجویی از افغانستان ۴۷۰ نفر بودند.

در مقابل، پنج هزار و ۵۷۰ دانشجوی پاکستانی درخواست پناهندگی دادند ولی چون رقم کلی دارندگان ویزای دانشجویی از پاکستان بسیار بالا بود، پنج‌ونیم هزار نفر صرف ۱۴ درصد را تشکیل داد و بریتانیا هیچ محدودیتی علیه این کشور وضع نکرد.

کری و دیگر منتقدان این توجیه دولت بریتانیا می‌گویند چنین تصمیم از بنیاد نادرست است. زیرا بر مبنای درصدی بنا شده، نه بر مبنای آمار کلی متقاضیان پناهندگی از یک کشور.

کری افزوده است: «این موضوع در مورد سرزنش اتباع پاکستانی یا پیشنهاد این‌که آن‌ها نیز باید با محدودیت‌هایی روبرو شوند، نیست. سوال این است که آیا درصدی‌ها به تنهایی گویای همه چیز هستند یا خیر. افغانستان تحت حکومت طالبان است. دختران در حال حاضر از تحصیل در خانه محروم هستند و بسیاری از آن‌ها صرفا برای ادامه تحصیل، همه چیز را به خطر انداخته‌اند.»

این دادخواست از بریتانیا می‌خواهد که به عنوان کشوری با آزادی‌ها و فرصت‌های منحصربه‌فرد باید از آسیب‌پذیرترین افراد حمایت کند - نه اینکه یکی از معدود درهایی را که هنوز به روی آن‌ها باز است، ببندد.