جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان می‌گوید مواد غذایی از جمله میوه، سبزی و غلات و برنج در بازارهای افغانستان موجود است، اما مردم توان خریدن ندارند و نان و با نان و چای زندگی می‌کنند.

جان آیلیف این موضوع را در گفت‌وگو با «ان‌زی‌زی»، یک رسانه سوئیسی بیان کرده و برنامه جهانی غذا آن را امروز (سه‌شنبه، ۲۷ اسد) در ایکس، منتشر کرده است.

مدیر برنامه جهانی غذا(دبلیواف‌پی) گفته است: «بسیاری از افغان‌ها به دلیل ناتوانی مالی برای خرید مواد غذایی، با نان و چای زندگی می‌کنند.»

او افزوده است: «مواد غذایی، میوه، سبزیجات، غلات و برنج در بازارهای افغانستان موجود است، اما بسیاری از مردم پول کافی برای خرید آن‌ها ندارند.»

به گفته‌ی او، مطالعات برنامه جهانی غذا نشان می‌دهد که زیر حاکمیت طالبان فقط «یک کارگر خوش‌شانس» می‌تواند در طول هفته دو روز آنهم کار غیررسمی پیدا کند که فقط «چند دالر» درآمد خواهد داشت.

آیلیف گفته است که این نوع کار و مزدی که کارگران افغانستان می‌گیرند «برای تأمین درست غذای یک خانواده کافی نیست و بسیاری از مردم افغانستان امروز با نان و چای زندگی می‌کنند.»

مدیر برنامه جهانی غذا گفته است که وضعیت فقر و بیکاری و گرسنگی در افغانستان پس از اخراج میلیونی مهاجران از ایران و پاکستان بدتر هم شده است؛ زیرا بسیاری از خانواده‌ها پولی را که پیش از این کارگران از این کشورها می‌فرستادند اکنون از دست داده‌ و بدون منبع درآمد مانده‌اند.

برنامه جهانی غذا می‌گوید اکنون دیگر نهادهای امدادرسان هم منابع مالی کافی برای کمک‌رسانی ندارند.

جان آیلیف گفته است که که مراکز تحت حمایت این سازمان مجبور اند هر هفت زن و کودک دچار سوءتغذیه، فقط به یکی خدمات ارائه کنند و شش مراجع دیگر بدون خدمات رد کنند.

به قدرت رسیدن طالبان و سیاست‌های محدودکننده‌ی این گروه علیه زنان باعث شده است افغانستان در فقر و گرسنگی و بیکاری گسترده فرو رود. سازمان‌های بین‌المللی نیز می‌گویند به خاطر دخالت و اخاذی طالبان مجبور اند افغانستان را ترک کنند. همچنین به خاطر حمایت طالبان از گروه‌های تروریستی مثل القاعده، تی‌تی‌پی و دیگران، افغانستان تحت تحریم گسترده‌ی جامعه جهانی نیز قرار گرفته است.

طالبان طی پنج سال وضعیتی را خلق کرده‌اند که سازمان ملل هشدار داده است که امسال حدود ۲۳ میلیون نفر در افغانستان برای زنده ماندن نیاز به کمک‌های بشردوستانه دارند. اما سازمان‌های کمک‌رسانی به خاطر دخالت و اخاذی طالبان یکی پس از دیگری کشور را ترک می‌کنند.