هزاره کنیا
Exclusive

پناهجویان افغانستان در کنیا: به پرونده‌های ما باید فوری رسیدگی شود

پناهجویان افغانستان در کنیا با شکایت از بی‌سرنوشتی در این کشور، از سازمان ملل متحد و کشورهای مهاجرپذیر می‌خواهند که به پرونده‌های آنان فوری رسیدگی شود.

«هزاره کمیونیتی» روز دوشنبه، ۲ سنبله/۲۴ اگست در شهر نایروبی، پایتخت کنیا یک گردهمایی با حضور مقام‌های محلی، نمایندگان کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان و سازمان‌های مدنی کنیا برگزار کرد.

در این برنامه، مهاجران افغانستان از مقام‌های محلی کنیا و نماینده‌ی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان خواستند به پرونده‌های پناهجویی آنان رسیدگی شود.

محمد خالد حاجی‌زاده، یکی از مهاجران کشور به اکسوس گفت حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ فامیل افغانستانی در نایروبی زندگی می‌کنند.

او افزود که شماری دیگر از مهاجران کشور در دیگر نقاط کنیا نیز زندگی می‌کنند که برخی در کمپ‌ها و برخی به صورت آزاد در شرایط دشوار به سر می‌برند. به گفته‌ی او، پناهجویان افغانستان در کنیا با چالش‌های متعددی مواجه‌اند.

حاجی‌زاده گفت در گردهمایی که از سوی «انجمن هزاره» برگزار شده بود، روند ثبت‌نام، دریافت اسناد، حمایت‌های حفاظتی، دسترسی به خدمات اساسی، وحدت خانواده و روند بررسی پرونده‌های پناهندگی مورد بحث قرار گرفت.

در این برنامه، نمایندگان جامعه هزاره گفتند که بسیاری از پناهجویان افغانستان پس از ترک خانه و زندگی خود، به دلیل شرایط دشوار و نگرانی‌های امنیتی، به کنیا آمده‌اند و اکنون با چالش‌هایی در زمینه وضعیت پناهندگی، اسناد و آینده خانواده‌های خود روبه‌رو هستند.

شرکت‌کنندگان تأکید کردند که «پناهجویان خواهان امتیاز ویژه نیستند؛ بلکه انتظار دارند پرونده‌های آنان در یک روند شفاف، عادلانه و مطابق با اصول انسانی و قانونی بررسی شود.»

آنان از کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان و سایر نهادهای حمایت از پناهجویان خواسته‌اند که ارتباط خود را با جامعه پناهجویان افغانستان در کنیا افزایش دهند؛ از افراد آسیب‌پذیر حمایت کنند، به مشکلات اسناد و ثبت‌نام، حفظ وحدت خانواده‌ها، دسترسی به خدمات ضروری و حمایت اجتماعی از پناهجویان رسیدگی کنند.

محمد خالد حاجی‎زاده می‌گوید صرف به همکاری سه نهاد غیردولتی، زمینه‌ی دسترسی کودکان پناهجویان افغانستان در کنیا به آموزش فراهم شده است ولی مشکلات خانواده‌ها و بی‌سرنوشتی افرادی که منتظر انتقال به کشورهای مهاجرپذیر اروپایی، امریکا و کانادا هستند، همچنان پابرجا مانده است.