یک خانم اتریشی در همکاری فعالان دیاسپورای افغانستان در اتریش، جشنواره سالانه کاغذپران‌بازی را در شهر گراتس برگزار کرد.
فرزانه رحیمی و عارف ایوبی در ۱۷ و ۲۴ اکتوبر کارگاه‌های کاغذپران‌بازی را برای علاقمندان برگزار کردند و روز یکشنبه، ۲۵ اکتوبر در چمن‌زار کاکلایتن جشنواره برگزار شد.
هانس شمید، شهروند اتریش این جشنورا را «بسیار جالب» توصیف کرد.
پرویز تنها که در کودکی خود در افغانستان کاغذپران بازی می‌کرد، گفت این جشنواره او را به یاد دوران کودکی‌اش می‌اندازد. او گفت: «وقتی کودک بودم، همیشه گدی‌پران بازی می‌کردم و خودم در افغانستان آن را می‌ساختم و آن‌ها را به پرواز درمی‌آوردم.»
گنده باخان، شهروند اتریشی و برگزارکننده‌ی این جشنواره گفت نام پروژه‌ی من «ویلایی که در آن زندگی می‌کنیم» است. او گفت: «من این برنامه را سال ۲۰۰۱ از پناهگاهی در گراتس آغاز کردم و تا به امروز حفظ کرده‌ام. هر سال در ماه اکتوبر، این جشنواره‌ی گدی‌پران‌بازی برگزار می‌شود و حالا این برنامه ۱۹ سال است که به طور متوالی ادامه دارد.»
او افزود که هدف از برگزاری این جشنواره این است که از جامعه افغانستانی‌ها، تصویری فراتر از اخبار منفی ارائه شود. به گفته‌ی او، بازی گدی‌پران، چیزی بسیار زیباست که مردم را به هم پیوند می‌دهد.
برگزارکنندگان بر این باور اند که گدی‌پران نماد «امید، صلح، مقاومت و آزادی» است. همچنین هوا کردن کاغذپران برای آن‌ها همیشه احساسی از وطن را با خود به همراه دارد. حتا وقتی گدی‌پران اینجا در اتریش، در سرزمین جدید پناهنده‌ها، به پرواز درمی‌آید، باز هم احساس وطن و تعلق به وطن را در دل آنان زنده می‌کند و احساس شان را به وطن پیوند می‌دهد.
گنده باخان گفت پدربزرگ او نیز در کودکی گدی‌پران می‌ساخت و گدی‌پران‌بازی می‌کرد. برای او مهم است که این داستان و این روایت حفظ و به نسل‌های بعدی منتقل شود.
