محمدحسین تقوا چند ماه پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، خانه و ورزشگاه خود در دشت برچی کابل را ترک کرد تا به سرزمین امنی برسد که بتواند رؤیاهای خود را دنبال کند.

او پس از رسیدن در مالیزیا، همانجا متوقف شد و اکنون شبیه هزاران مهاجر دیگر در این کشور، در بی‌سرنوشتی به سر می‌برد.

اما محمدحسین منتظر ننشسته است تا به منزل مقصود خود برسد و بعد تلاش کند. او همین‌اکنون در مسیر راه هم به ورزش خود ادامه داده و برای زادگاهش، افغانستان، افتخار می‌آفریند.

محمدحسین تقوا، امسال برای دومین سال پیهم در مسابقات آزاد بین‌المللی تکواندو در مالیزیا شرکت کرد و با کسب مقام دوم مدال نقره گرفت.

او به اکسوس گفت ۱۸ ساله است و قبل از مهاجرت در دشت برچی در غرب کابل زندگی می‌کرد.

تقوا پس از به قدرت رسیدن طالبان مهاجر شده است و حدود چهارونیم سال می‌شود در مالیزیا زندگی می‌کند. او همان‌جا با وجود فشارهای روانی مهاجرت و بی‌سرنوشتی و دشواری‌های مالی، بازهم از کمترین امکانات استفاده کرده و به ورزش خود ادامه داده است.

محمدحسین می‌گوید از سن هشت سالگی خود به ورزش روی آورده و حدود ۱۰ سال می‌شود که مرتب در رشته تکواندو تمرین می‌کند.

او در دو سال اخیر در مسابقات آزاد بین‌المللی تکواندو به نمایندگی از تیم مهاجران شرکت می‌کند؛ سال گذشته نیز از این مسابقات مدال نقره گرفته بود.

تقوا امسال در وزن منفی ۵۴ کیلوگرام وارد رقابت شد؛ در دو مسابقه نخست، حریفانی از پاکستان و اندونیزیا را شکست داد ولی در مسابقه نهایی با تمایز امتیاز میدان را به رقیب مالیزیایی خود واگذار کرد.

امسال هجدهمین دور مسابقات بین‌المللی تکواندو با اشتراک ورزشکارانی از ۱۲ کشور در شهر کوالالامپور مالیزیا برگزار شده است.

محمدحسین تقوا به اکسوس می‌گوید او برای رسیدن به کشور امن که بتواند رؤیاهای خود را دنبال کند، مسیر مهاجرت را در پیش گرفته و اکنون در مالیزیا به سر می‌برد.

اما حدود چهارونیم سال می‌شود که پرونده‌ی پذیرش او در کشورهای مهاجرپذیر از جمله استرالیا، همچنان نامعلوم است.

او با ثبت‌نام به عنوان یک «پناهجو» در نمایندگی محلی سازمان ملل متحد، منتظر پذیرش درخواست خود از سوی کشورهای مهاجرپذیر است.

محمدحسین تقوا به عنوان یک نوجوان، دور از خانواده و با سرنوشت نامعلوم به سر می‌برد، اما همچنان با «امید» برای رسیدن به سرزمین امنی تلاش می‌کند که بتواند تحصیلات خود را ادامه دهد و در رشته‌ی مورد علاقه خود، تکواندو، تمرین کند.

پیروزی او و افتخارآفرینی برای افغانستان در مسیر راه، آنهم روز یکشنبه، ۲۱ سرطان/۱۲ جولای همزمان با «روز جهانی امید»، نمادی از تلاش و امیدواری نسل جدیدی است که قربانی وضعیت پیش‌آمده به خاطر جنگ طالبان شده است ولی متوقف‌شدنی نیست.