Unknown Source
پسلرزههای رسواییهای جنسی جفری اپستین همچنان ادامه دارد و در تازهترین مورد، کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا از مقام خود استعفا کرد.
آقای استارمر امروز (دوشنبه، اول سرطان/۲۲ جون) استعفای خود از رهبری حزب کارگر و نخستوزیری بریتانیا را همزمان اعلام کرد.
او گفت: «پاسخ حزب پارلمانیام را به این سوال شنیدهام و آن پاسخ را با کمال میل میپذیرم.»
او افزود: «هر تصمیمی که گرفتهام در مورد اولویت دادن به کشوری بوده که دوستش دارم. به همین دلیل است که از رهبری حزب کارگر استعفا میدهم.»
قرار است استارمر «تا تعیین جانشین» بهصورت موقت مسوولیتهای خود را انجام دهد.
کارشناسان عمدهترین دلایل استعفای استارمر را «افت شدید محبوبیت عمومی، از دست حمایتها در داخل حزب کارگر، نتایج بد انتخابات محلی و رسواییها و اشتباهات سیاسی» خواندهاند.
اما در میان، اشتباهات سیاسی دلیل برجستهتر است.
استارمر در سال ۲۰۲۴ پس از ۱۴ سال توانست حزب کارگر را به دولت بازگرداند.
ولی یک انتخاب اشتباه باعث شد او نیز به سرنوشت پنج نخستوزیر ماقبل خود گرفتار شود. استارمر ششمین نخستوزیر بریتانیا است که طی ده سال اخیر از مقامش کنارهگیری میکند.
بحران کاری استارمر از زمانی شدت گرفت که انتصاب پیتر مندلسون بهعنوان سفیر بریتانیا در ایالات متحده زیر سوال رفت.
مندلسون که در دسامبر ۲۰۲۴ با حمایت مستقیم استارمر منصوب شده بود، بعدا بهدلیل افشای ارتباطات گستردهاش با جفری اپستین، مجرم جنسی امریکا به یک رسوایی ملی تبدیل شد.
اسناد منتشرشده از سوی وزارت دادگستری امریکا نشان داد که روابط مندلسون با اپستین بسیار عمیقتر از آن چیزی بوده که قبلا به دولت بریتانیا اعلام کرده بود.
افشای این اسناد ضربهای جدی به اعتبار دولت استارمر وارد کرد.
فشارها زمانی بیشتر شد که مشخص شد نهادهای امنیتی بریتانیا در روند بررسی صلاحیت مندلسون نسبت به انتصاب او هشدار داده بودند؛ اما این هشدارها نادیده گرفته شد و مجوز امنیتی او صادر شد.
منتقدان، استارمر را به «ضعف در قضاوت سیاسی» و حتا «گمراهکردن پارلمان» متهم کردند.
در پی این بحران، چند چهرهی کلیدی دفتر نخستوزیری نیز مجبور به کنارهگیری شدند؛ از جمله مورگان مکسوئینی، ربیس دفتر استارمر که مسوولیت توصیه برای انتصاب مندلسون را پذیرفت و استعفا داد.
