مجرد ماندن طولانی بر سلامت روانی جوانان تاثیر منفی میگذارد
نتایج یک تحقیق نشان میدهد که مجرد ماندن برای طولانیمدت بر سلامت روانی جوانان تاثیر منفی میگذارد.
پژوهشگران دانشگاه زوریخ با مطالعه روی بیشتر از ۱۷ هزار نفر به این نتیجه رسیدهاند.
نتیجه این تحقیق اوایل جنوری ۲۰۲۶ میلادی در «مجله روانشناسی شخصیت و اجتماعی» منتشر شد.
در این مجله آمده که پژوهشگران دریافتهاند مجرد بودن بر یک جوان ۱۸ ساله و یک جوان ۲۶ ساله بسیار متفاوت است.
به گفته پژوهشگران، مجرد بودن پس از ۲۴ سالگی، ولو فرد قبلا در رابطه بوده و جدا شده باشد، تاثیر منفی دارد.
براساس تحقیقات انجام شده، مجرد بودن به نفس خود مضر نیست، اگر آگاهانه، با انتخاب فردی و هدفمند باشد مشکلی را خلق نمیکند.
اما مجرد ماندن ناخواسته باعث میشود برقراری روابط عاشقانه برای فرد دشوارتر شود. هم از لحاظ روانی برای خود فرد و هم از این لحاظ که توقعات طرف رابطه و جامعه از یک جوان ۱۹ ساله بسیار کمتر از یک فرد ۲۹ ساله است. به همین دلیل، هرقدر فرد بیشتر مجرد بماند، برقراری رابطه برایش دشوارتر میشود.
مجرد بودن افراد در اواخر دهه سوم زندگی، اضطراب و حساسیتهای هیجانی را نیز در پی دارد. به این معنا که این افراد واکنش شدیدتری به طرد اجتماعی یا استرسهای عاطفی نشان میدهند و مغزشان در حالت «دفاع دائمی» قرار میگیرد.
همچنین، افزایش خطرهایی چون افسردگی، احساس پوچی، احساس انزوا و تنهایی از تاثیرات مجرد ماندن طولانی مدت است. یک فرد دخیل در رابطه عاشقانه نسبت به همسنوسال مجرد خود کمتر دچار افسردگی و تنهایی میشود.
طبق نتایج منتشرشده توسط تیم علوم اعصاب دانشگاه زوریخ، نواحی مغزی مرتبط با همدلی و ارتباط نزدیک (مانند قشر پیشپیشانی میانی) در افراد مجرد طولانیمدت فعالیت کمتری نشان میدهند.
این مسأله میتواند باعث شود فرد دیرتر به دیگران اعتماد کند، از ارتباط عاطفی عمیقتر بپرهیزد و یا «روابط کوتاهمدت» را ترجیح دهد.
