در حالی‌ که دسترسی به آموزش عالی یکی از پایه‌های توسعه هر جامعه به‌شمار می‌رود، دانشجویان دانشگاه بغلان از نبود خوابگاه و افزایش بی‌رویه کرایه اتاق‌ها شکایت دارند؛ وضعیتی که به گفته آنان، ادامه تحصیل را برای بسیاری دشوار ساخته است.

شماری از دانشجویان روز شنبه، ۱۲ ثور در گفت‌وگو با اکسوس می‌گویند که به‌دلیل نبود خوابگاه و بی‌توجهی طالبان، ناچارند در خانه‌های کرایی با هزینه‌های بالا زندگی کنند. این در حالی است که اغلب آنان از خانواده‌های کم‌درآمد بوده و توان پرداخت چنین هزینه‌هایی را ندارند.

سلیمان احمدی، دانشجوی دانشکده زراعت، به اکسوس می‌گوید: «ماهانه بین شش تا هفت هزار افغانی مصرف دارم. نبود خوابگاه دولتی باعث شده بخش بزرگی از این هزینه صرف کرایه اتاق شود. اگر این وضعیت ادامه یابد، ادامه تحصیل برایم دشوار خواهد شد.»

او می‌افزاید که با وجود مراجعه‌های مکرر به ریاست دانشگاه، تاکنون اقدام عملی برای حل این مشکل صورت نگرفته و به گفته او، مسئولان توجه جدی به این بخش ندارند.

محمد، یکی دیگر از دانشجویان، نیز می‌گوید: «از یک خانواده متوسط هستم و گاهی برای تأمین هزینه‌ها با مشکل مواجه می‌شوم. کرایه‌های بلند فشار زیادی بر ما وارد کرده و تمرکز ما را از درس گرفته است.»

او اضافه می‌کند که بسیاری از دانشجویان از ولایت‌های دیگر که برای ادامه تحصیل به بغلان آمده بودند، به‌دلیل مشکلات اقتصادی و نبود امکانات، مجبور به ترک تحصیل شده‌اند. به گفته او، هنگام مراجعه برای حل مشکلات، پاسخ روشنی از سوی مسئولان دریافت نمی‌کنند.

در کنار این مشکل، به گفته دانشجویان، مالکان خانه‌ها بدون هیچ‌گونه نظارت مشخص، کرایه‌ها را به‌صورت خودسرانه تعیین می‌کنند و در برخی موارد، هزینه یک اتاق ساده به سه هزار افغانی در ماه می‌رسد. آنان تأکید می‌کنند که نبود یک میکانیزم کنترلی از سوی طالبان، زمینه سوءاستفاده از وضعیت آنان را فراهم کرده است.

به گفته آنان، هرچند وزارت عدلیه طالبان طرحی برای تعیین نرخ کرایه‌ها ارائه کرده، اما این طرح در عمل تطبیق نمی‌شود و مالکان و رهنمایان معاملات بدون توجه به آن، کرایه‌ها را تعیین می‌کنند.

کارشناسان حوزه آموزش می‌گویند که عدم سرمایه‌گذاری در بخش خوابگاه‌های دانشجویی و نبود سیاست مشخص برای تنظیم بازار کرایه‌ها، از چالش‌های جدی نظام آموزشی به‌شمار می‌رود. به باور آنان، ادامه این وضعیت می‌تواند به کاهش انگیزه تحصیلی و حتی ترک تحصیل در میان دانشجویان بینجامد.

در همین حال، برخی منابع در نهادهای مرتبط، محدودیت‌های مالی و کمبود امکانات در وزارت تحصیلات عالی طالبان را از عوامل اصلی تداوم این وضعیت عنوان می‌کنند. با این حال، تاکنون واکنش روشن و برنامه مشخصی برای رسیدگی به این نگرانی‌ها ارائه نشده است.

دانشجویان از مسئولان وزارت تحصیلات عالی طالبان می‌خواهند با ساخت خوابگاه‌های معیاری در نزدیکی دانشگاه‌ها و تعیین نرخ مشخص برای کرایه‌ها، به مشکلات آنان رسیدگی کنند.

به باور آنان، ادامه این روند در شرایطی که فقر و بیکاری افزایش یافته، نه‌تنها فشار اقتصادی بر دانشجویان را بیشتر می‌کند، بلکه آینده نیروی انسانی تحصیل‌کرده کشور را نیز با تهدید جدی مواجه خواهد کرد.