پاپااوتی؛ چه داستان غمانگیزی پشت این آهنگ شاد نهفته است!
آهنگی با ضرب شاد، رنگهای زنده و ریتمی که بهراحتی در ذهن میماند. اما پشت این ظاهر پرانرژی، یکی از غمانگیزترین داستانهای موسیقی پاپ جهان پنهان شده است.
پاپااوتی (Papaoutai) این روزها دوباره در شبکههای اجتماعی وایرال شده؛ آهنگی که میلیونها نفر با آن ویدیو میسازند، میرقصند و لبخوانی میکنند، بیآنکه بدانند دربارهی چه دردی ساخته شده است.
شعر و آهنگ این موسیقی ظاهرا شاد توسط «پل وان هاور» با نام هنری «استرومائه» ساخته شده است. هنرمند اهل بلجیم با ریشههای افریقایی که این روزها ۴۱ ساله شده است.
آهنگ «پاپااوتی» در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و خیلی زود به صدر جدولهای موسیقی فرانسه و بلجیم رسید. اما موفقیت تجاری فقط بخش کوچکی از ماجراست.
«پاپااوتی» به فارسی میشود: «بابا، کجایی؟»؛ یک سوال ساده با زخم عمیق و داستان غمانگیز.
عنوان آهنگ یک بازی زبانی است: Papa, où t’es? یعنی: «بابا، کجایی؟»
کل ترانه از زبان یک کودک روایت میشود؛ کودکی که مدام سراغ پدرش را میگیرد ولی پاسخهای کلیشهای میشنود و در نهایت میفهمد که بعضی نبودنها، دایمی اند.
موسیقی شاد است، اما کلمات، از خلأ، سردی و فقدان حرف میزنند. چون داستان واقعی پشت ترانه بسیار غمانگیز است.
استرومائه پدرش را در کودکی از دست داد. پدر او در جریان نسلکشی رواندا در سال ۱۹۹۴ میلادی کشته شد.
استرومائه که امروز به خاطر آثار هنری پاپ و هیپهاپ خود شهرهی جهان شده است، هرگز فرصت نداشت پدرش را بشناسد.
همین سوال سادهی «بابا کجایی؟» برای او یک استعاره شاعرانه نبود، بلکه یک پرسش واقعی بیپاسخ بود که به یک نسلکشی برمیگردد.
در بهار ۱۹۹۴ میلادی، طی حدود صد روز، نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر در کشور افریقایی رواندا قتلعام شدند.
اکثر قربانیان از قوم توتسی و هوتوهای میانهرو بودند.
در حالی که جهان اشتیاقی به مداخله نداشت، یک کشور، در سکوت، غرق خون شد. پدر استرومائه یکی از همان صدها هزار زن و مرد و کودک قربانی بود.
بنابراین وقتی استرومائه فکر کرد در عرصه هنر حرفی برای گفتن دارد، همان سوال کودکیهایش را تکرار کرد: «پاپا اوتی/ بابا کجایی؟»
در ویدیوی رسمی «پاپااوتی» استرومائه نقش پدر بیجان و بیحرکت را بازی میکند؛ مثل یک عروسک.
کودک هرچه تلاش میکند توجه او را جلب کند، بیفایده است. این صحنه نماد واضح از یک تناقض/پارادوکس دنیای واقعیت و خیال است؛ پدری که همزمان هم حضور دارد و هم غایب است.
پاپااوتی فقط یک آهنگ شاد برای شبکههای اجتماعی نیست که این روزها با تولید یک نسخهی هوش مصنوعی آن دوباره پربازدید شده است، در حقیقت روایت یک کودک است که دنبال پدرش میگردد، روایت هنرمندی که با موسیقی، یکی از عمیقترین زخمهای زندگیاش را فریاد زده است.
