Imogen Anderson
فقر و بیکاری در غور؛ مردم از گرسنگی کودکان خود را میفروشند
فقر و بیکاری در روستاهای غور باعث شده است که برخی خانوادهها در این ولایت برای زنده ماندن به فروش کودکانشان روی بیاورند.
خبرنگار بیبیسی جهانی به ولایت غور سفر کرده و مشاهدات وحشتناکی را از این ولایت مرکزی افغانستان روایت میکند.
در این گزارش که روز سهشنبه، ۲۹ ثور منتشر شد، یک خانواده گفته است که یکی از دختران خود را فروخته و خانوادهای دیگر گفتهاند که قصد دارند یکی از دخترانشان را بفروشند.
سعیداحمد، یکی از باشندگان غور، بهدلیل فقر و ناتوانی در تأمین هزینههای عمل جراحی دخترش، او را فروخته است تا بتواند با پول آن، هزینه درمانش را بپردازد.
سعیداحمد گفته است که دختر او، شائقه، ۵ سال دارد و در بدل ۲۰۰ هزار افغانی فروخته شده است.
این مرد افزوده است: «شائقه دچار آپاندیس شده بود و کیست جگر هم داشت. چون پول درمان او را نداشتیم، مجبور شدم او را به یکی از اقوام خود بفروشم تا با آن پول تداوی شود.»
شائقه با بخشی از پول فروش خود تحت عمل جراحی قرار گرفت و اکنون بهبود یافته است. بخشی از پول هنوز پرداخت نشده است.
اما سعیداحمد از خریدار شائقه خواسته است که او را فوراً از والدینش جدا نکند.
خریدار نیز موافقت کرده و گفته است که باقی پول را بهصورت قسطی میپردازد و مدتی بعد او را میبرد.
سعیداحمد میگوید خودش بیکار است، زمینها بهخاطر خشکسالیهای پیدرپی دیگر حاصل نمیدهند و کمکهای مؤسسهها نیز قطع شده است.
این خانواده آخرین بار دو سال قبل از سوی یک مؤسسه، کمک غذایی مانند آرد و روغن دریافت کردهاند.
در این گزارش، فردی به نام عبدالرشید عظیمی که دو دختر دوقلوی ۷ ساله به نامهای راضیه و راحله دارد، گفته است که مجبور است یکی از این دوقلوها را بفروشد.
عبدالرشید هنگام مصاحبه با خبرنگار بیبیسی، با گریه گفته است که از روی ناچاری قصد انجام چنین کاری را دارد.
او گفته است: «فقیر و بدهکارم و هیچ کاری از دستم برنمیآید. حاضرم دخترانم را بفروشم. هر روز با لبهای خشک، گرسنه و تشنه از بیرون برمیگردم. بچههایم میگویند بابا نان بده. اما من چه بدهم؟ کار کجا است؟»
عبدالرشید گفته است: «به نظرم، تنها راه برای سیر کردن بچههایم این است که یکیشان را بفروشم.»
کیهان، مادر دوقلوها، گفته است که آنها حتی غذایی برای خوردن ندارند و مدت زیادی است که فقط نان و آب جوش میخورند؛ حتی چای هم ندارند.
بیبیسی نوشته است که بهدلیل افزایش فقر، گرسنگی و سوءتغذیه در این ولایت، میزان مرگومیر نوزادان به ۱۰ درصد رسیده است.
خبرنگار این شبکه به قبرستانی در غور سر زده و دیده است که تعداد قبرهای کوچک تقریباً دو برابر قبرهای بزرگ است.
یک پزشک و یک متنفذ محلی گفتهاند که علت افزایش مرگومیر کودکان، گسترش سوءتغذیه در میان خانوادهها، بهویژه مادران باردار، است که باعث میشود نوزادان ضعیف به دنیا بیایند.
سازمان ملل متحد بارها نسبت به افزایش وحشتناک گرسنگی زیر حاکمیت گروه طالبان هشدار داده است. این سازمان گفته است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۲۲ میلیون نفر در افغانستان به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند، اما در سه ماه نخست سال، فقط ۱۰ درصد از مجموع ۱.۷ میلیارد دالر بودجه مورد نیاز تأمین شده است.

