هم‌زمان با افزایش سرمایه‌گذاری در صنعت ذوب آهن افغانستان، تولید محصولات فولاد در این کشور رشد چشمگیری داشته و بخش بزرگی از نیاز بازار داخلی از طریق کارخانه‌های داخلی تأمین می‌شود. با این حال، توقف تجارت با پاکستان یکی از مهم‌ترین بازارهای صادراتی تولیدکنندگان افغانستان را از دسترس خارج کرده و چالش تازه‌ای را پیش روی این صنعت قرار داده است.

شماری از تولیدکنندگان ذوب آهن در گفت‌وگو با اکسوس گفتند که ظرفیت تولید داخلی به اندازه‌ای افزایش یافته است که افغانستان می‌تواند بخشی از محصولات فولادی خود را به کشورهای منطقه صادر کند.

به گفته آنان، قرارداد صادرات ۱۵۰ هزار تن میلگرد به ترکمنستان امضا شده و روند اجرای آن نیز آغاز شده است.

این تولیدکنندگان می‌گویند کارخانه‌های افغانستان سال گذشته حدود ۶۰ هزار تن میلگرد به پاکستان صادر کردند، اما ممنوعیت تجارت میان دو کشور این روند را متوقف کرده است.

به گفته این سرمایه‌گذاران، ازسرگیری مبادلات تجاری با پاکستان می‌تواند زمینه رشد بیشتر صنعت فولاد، افزایش تولید و ایجاد فرصت‌های شغلی را فراهم کند.

این در حالی است که روابط تجاری کابل و اسلام‌آباد طی ماه‌های اخیر، در پی افزایش تنش‌های سیاسی و امنیتی میان گروه طالبان و حکومت پاکستان، به شدت آسیب دیده است. اختلاف بر سر فعالیت تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) و اتهام‌های متقابل درباره ناامنی‌های مرزی، تجارت میان دو کشور را محدود کرده و صنعت فولاد افغانستان نیز از این وضعیت آسیب دیده است.

در همین حال، آمار وزارت صنعت و تجارت گروه طالبان نشان می‌دهد که تاکنون حدود ۲۰۰ میلیون دالر امریکایی در بخش ذوب آهن سرمایه‌گذاری شده و نزدیک به ۵۰ هزار نفر به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم در این صنعت مشغول به کار هستند.

رشد صنعت فولاد هم‌زمان با افزایش تقاضا برای ساخت‌وساز در افغانستان رخ داده است. بازگشت گسترده مهاجران و گسترش پروژه‌های ساختمانی، نیاز بازار به میلگرد، تیرآهن و دیگر مصالح فلزی را افزایش داده و تولیدکنندگان داخلی تلاش کرده‌اند این تقاضا را از طریق ظرفیت‌های داخلی پاسخ دهند.

بخش قابل توجهی از مواد اولیه کارخانه‌های ذوب آهن نیز از بازیافت ضایعات فلزی تأمین می‌شود؛ روشی که علاوه بر کاهش هزینه‌های تولید، وابستگی به واردات بخشی از مواد خام را نیز کاهش داده است.

با وجود این پیشرفت‌ها، تولیدکنندگان همچنان با مشکلاتی مانند کمبود برق، دشواری در تأمین مواد اولیه و محدودیت‌های تجاری روبه‌رو هستند. فعالان این صنعت هشدار می‌دهند که اگر این چالش‌ها برطرف نشود، روند توسعه صنعت فولاد افغانستان با کندی مواجه خواهد شد؛ صنعتی که در سال‌های اخیر به یکی از بخش‌های مهم تولیدی و اشتغال‌زای کشور تبدیل شده است.