موسسه جمعیت‌شناسی اکادمی علوم اتریش(ÖAW) پس از انجام تحقیق جدید می‌گوید زوج‌های جوان علاقه‌ کمتری به فرزندآوری دارند و ۲۰ درصد زنان زیر ۴۵ سال در این کشور هیچ فرزندی به دنیا نمی‌آورند.

در تحقیقاتی که به رهبری کارولین برگهامر انجام و نتایج آن روز دوشنبه، ۲۸ ثور/۱۸ می منتشر شد، آمده است که تمایل به فرزندآوری در سطح اتریش نسبت به میانگین اتحادیه اروپا نیز پایین است.

پژوهش کارولین نشان می‌دهد که نرخ فرزندآوری در اتحادیه اروپا ۱.۴۶ فرزند است در حالی که در اتریش، فقط ۱.۳ فرزند در بدل هر زن واجد شرایط فرزندآوری است.

برگهامر پس از انتشار نتایج پژوهش خود به تلویزیون دولتی اتریش(ORF) گفته است: «در میان زنانی که اکنون حدود ۴۵ سال سن دارند، تقریبا ۲۰ درصد بدون فرزند باقی می‌مانند.»

او افزوده است: «طبق پیش‌بینی‌ها، این رقم برای زنانی که پس از سال ۱۹۹۰ متولد شده‌اند، به بیش از ۲۵ درصد خواهد رسید.»

به گفته‌ی او، «میانگین سن اولین زایمان» بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۲۴ میلادی شش سال افزایش یافته و اکنون اکثریت زنان نخستین فرزند خود را در سن ۳۰ سالگی به دنیا می‌آورند.

این امر، اگرچند باعث خطراتی می‌شود ولی مزایایی هم دارد.

برگهامر می‌گوید: «اگرچه بچه‌دار شدن در سنین بالاتر خطرات سلامتی را به همراه دارد، اما می‌تواند مزایایی نیز داشته باشد، زیرا روابط زناشویی اغلب در آن سن پایدارتر است و والدین امنیت مالی بهتری دارند.»

دلیل کاهش نرخ فرزندآوری چیست؟

تحلیل جدید موسسه جمعیت‌شناسی نشان می‌دهد که «مسایل مالی، سطح تحصیل، دشواری انتخاب شریک زندگی و ضعف در زیرساخت‌های اجتماعی، افزایش زوج‌های همجنس‌گرا» نگرانی‌هایی را خلق می‌کنند که زوج‌ها به ویژه زنان فرزندان کمتری را ترجیح دهند و برخی هیچ فرزند نیاورند.

برگهامر می‌گوید: «پول همه‌چیز نیست، بلکه تعداد فزاینده‌ای از افراد، به ویژه زنان دگرجنس‌گرای دارای تحصیلات عالی، شریک مناسبی ندارند. دلیل این امر این است که مردم معمولا به دنبال کسی با سطح تحصیلات مشابه خود هستند.»

از آن‌جایی که زنان اکنون به طور قابل توجهی بیشتر از مردان احتمال دارد که مدرک دانشگاهی داشته باشند، تشکیل زوج (دگرجنس‌گرا) می‌تواند در آینده دشوارتر شود.

برگهامر می‌گوید: «ممکن است زنان بیشتری مجرد بمانند که به نوبه خود بر نرخ تولد تأثیر خواهد گذاشت.»

او می‌افزاید: «به نظر نمی‌رسد هر مردی برای تشکیل خانواده مناسب باشد. این روزها، به ویژه زنان انتظارات متفاوتی در مورد تقسیم مساوی مراقبت از کودک و کارهای خانه دارند. زنان همیشه نمی‌توانند فرض کنند که مردان مسوولیت‌های آن‌ها را بر عهده خواهند گرفت. و این گاهی اوقات برآورده کردن آرزوی بچه‌دار شدن را دشوار می‌کند.»

این تحقیق نشان می‌دهد که میل به داشتن فرزند، بیشتر از نرخ واقعی فرزندآوری است.

به گفته‌ی محققان، زوج‌ها، هم زنان و هم مردان، فرزندان بیشتری می‌خواهند، ولی تعداد فرزندان خود را نظر به شرایط انتخاب می‌کنند؛ این‌که فرزند داشته باشند یا نه، اگر آری، پس چه زمان و چند فرزند بیاورند.

آیا کاهش نرخ فرزندآوری برای یک جامعه خطرناک است؟

پژوهشگران پس از دریافتن این آمار، نگران کاهش فرزندآوری نیستند.

زیرا برگهامر می‌گوید این واقعیت که تعداد فرزندان کمتری در یک جامعه متولد می‌شوند لزوما یک مشکل نیست.

به گفته‌ی او، «در صورت تولد فرزند کمتر، می‌توان منابع بیشتری را برای هر کودک سرمایه‌گذاری کرد و این می‌تواند مزایایی هم داشته باشد. از دیدگاه جمعیت‌شناختی، میل به فرزندآوری به‌طور خاص جالب است. زیرا اگر این میل برآورده نشود، می‌تواند عواقب بسیار مضری در رضایت از زندگی هم برای زنان و هم برای مردان داشته باشد.»