منابع محلی از میان خانواده‌های زنان زندانی در زندان مرکزی گروه طالبان در ولایت تخار می‌گویند که شماری از این زنان ماه‌هاست بدون تعیین تکلیف قضایی در بازداشت به سر می‌برند.

دست‌کم اعضای چهار خانواده زندانی، روز پنج‌شنبه، ۴ سرطان، به اکسوس گفتند که تعدادی از این زنان نزدیک به یک سال است در زندان نگهداری می‌شوند، اما تاکنون حکم نهایی پرونده‌های آنان صادر نشده است.

به گفته منابع، این زنان به اتهام‌های مختلف، از جمله قتل، رابطه خارج از ازدواج و فرار از منزل بازداشت شده‌اند.

منابع می‌افزایند که این زنان افزون بر بلاتکلیفی حقوقی، از ابتدایی‌ترین امکانات نیز محروم‌اند.

یکی از اعضای خانواده یک زن زندانی گفت که با گذشت یازده ماه از بازداشت خواهرش، هنوز پرونده او به نتیجه نرسیده و هیچ برنامه آموزشی یا حرفه‌آموزی برای زنان در زندان وجود ندارد.

به گفته او، ادامه این وضعیت سبب افزایش مشکلات روحی و روانی در میان زندانیان شده است.

او گفت: «من هر هفته از بیرون دوا می‌خرم و در روز ملاقات به خواهرم می‌برم. داروها را در حضور مسئولان زندان به او می‌دهیم، اما هیچ دسترسی منظم به خدمات درمانی وجود ندارد. هر روز وضعیت زندانی ما بدتر می‌شود.»

یکی دیگر از اعضای خانواده زنان زندانی نیز از کمبود مواد غذایی، لباس و مواد شوینده شکایت کرده و گفته است که شرایط زندگی در زندان با دشواری‌های جدی همراه است.

او می‌گوید امکانات و سهولت‌ها در زندان مردان نسبت به زندان زنان بهتر است و بسیاری از زنان زندانی به دلیل شرایط موجود با بیماری‌های روحی و افسردگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

این اظهارات تصویری از وضعیت زنانی ارائه می‌کند که نه تنها از آزادی محروم شده‌اند، بلکه از دسترسی به حداقل حقوق و امکانات نیز برخوردار نیستند.

در همین حال، یک مأمور زندان گروه طالبان در تخار، با تأیید نگرانی‌ها درباره وضعیت زنان زندانی، گفته است که ده‌ها زن به اتهام جرایم جنایی در این زندان نگهداری می‌شوند. او از نهادهای عدلی و قضایی گروه طالبان در تخار خواسته است روند رسیدگی به پرونده‌های آنان را تسریع کنند؛ درخواستی که نشان می‌دهد حتی برخی مسئولان محلی زندان نیز از کندی روند قضایی ناراضی‌اند.

این وضعیت در حالی ادامه دارد که گروه طالبان پس از بازگشت به قدرت، بارها از تأمین عدالت و اجرای شریعت سخن گفته‌اند. با این حال، گزارش‌های متعدد از بازداشت‌های طولانی‌مدت، عدم دسترسی به دادرسی عادلانه و نامعلوم بودن سرنوشت برخی بازداشت‌شدگان، انتقادهای گسترده‌ای را متوجه عملکرد این گروه کرده است.

سرنوشت بسیاری از زندانیان، به‌ویژه زنان، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ زنانی که در پشت دیوارهای زندان، چشم‌انتظار تصمیم نهادهایی هستند که رسیدگی به پرونده‌های آنان را ماه‌ها به تأخیر انداخته‌اند.